نگاهم به کاشان جوری نیست ک احساس "خونه" بهش داشته باشم. همیشه میدونم ک قراره برگردم، دیر یا زود! و این بار که برگشتم اصفهان، ته دلم حس کردم اون احساسی ک بهش داشتم داره تفاوت پیدا میکنه! انگار اینجا هم دیگه خونه ام نیست. میدونم دوباره دیر یا  زود قراره برم و نباشم. دقیقا حسی ک به اتاق 226 داشتم. دوست نداشتم unpack کنم و وسایلامو بچینم و "مستقر"بشم. میدونستم قراره برم و اونجا جای من نبود. حالا من کسی ام ک بین دوتا شهری ک خونه ام نیست گیر کردم و هی در تردد ام. اما خونه کجاست؟ کجا قراره برم ک ته دلم بگم اها اینجاست! هرجا ام برم برمیگرم همینجا... کجا..؟